fa تعریف، ارزیابی و کاهش سناریو ها برای مکان‌یابی و تخصیص انواع فضاهای آموزشی با استفاده از الگویتم جسجوی عمق اول سیستمهای اطلاعات مکانی (عمومی) GIS پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:10pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif"><a name="_Hlk189987959"><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">رشد جمعیت و محدود بودن اراضی قابل استفاده، بر اهمیت استقرار بهینه مراکز خدماتی می‌افزاید. یکی از انواع مراکز خدماتی مورد نیاز در سطح شهر، مراکز آموزشی است که استقرار صحیح آنها دارای اهمیت بالایی می&shy;باشد. تصمیم‌گیری در خصوص تعیین مکان مناسب جهت استقرار فضاهای آموزشی شامل دو گام اصلی مکان‌یابی و تخصیص بهینه آن‌ها به نحوی است که ضمن دستیابی به مطلوبیت مکان‌های انتخابی و توزیع مکانی مناسب آن‌ها، دسترسی عادلانه در مناطق شهری را به همراه داشته باشد. یکی از مشکلات فرایند مکان‌یابی و تخصیص انواع فضاهای آموزشی در یک منطقه جمعیتی، وجود سناریوهای بسیار زیاد است که بررسی کردن تمام آن</span></a><i><span dir="LTR" style="font-size:8.0pt"><span style="font-family:&quot;MS Mincho&quot;">‌</span></span></i><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">ها پیچیده می‌باشد. در این راستا</span><span lang="FA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"> و</span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"> به منظور حل مشکل تعداد سناریوهای زیاد، در این تحقیق یک فرآیند برای تعریف، ارزیابی و کاهش سناریوهای متعدد مکان‌یابی و تخصیص فضاهای آموزشی ارائه شده است. به منظور نیل به این مهم، ابتدا در مرحله اول به بررسی تناسب یکپارچه فضاهای آموزشی پرداخته شده است. سپس، در مرحله دوم با استفاده از مدل جدید کاهش سناریو بر مبنای الگوریتم جستجوی عمق اول، به تعریف و مدلسازی کاهش تعداد سناریوهای ممکن پرداخته شد. در مرحله سوم رتبه&shy;بندی سناریوهای مختلف انجام شده و در نهایت در مرحله چهارم به تخصیص فضاهای آموزشی تحت سناریوهای محدود پرداخته شده است. براساس نتایج حاصل شده، فاصله دسترسی دانش آموزان <a name="_Hlk179987147">به فضاهای آموزشی در تمامی مقاطع تحصیلی به میزان 9% کاهش یافته است. همچنین، پوشش فضاهای آموزشی از 28% به 42% افزایش یافته و تناسب کلی این فضاها از 0/60&nbsp;به 0/69&nbsp;بهبود یافته است. این نتایج نشان‌دهنده کارآمدی مدل پیشنهادی در بهبود تخصیص فضاهای آموزشی است که می‌تواند به</a></span><i> </i><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">‌عنوان یک رویکرد موثر در برنامه‌ریزی شهری مورد استفاده قرار گیرد.</span><i><span lang="EN-GB" dir="LTR" style="font-size:8.0pt"></span></i></span></span></span></span></span></div> &nbsp; <span style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif">Population growth and limited availability of usable land have underscored the importance of the optimal placement of service centers, particularly the educational facilities, within the urban environments. The proper siting of educational spaces plays a crucial role in enhancing the educational quality and ensuring the spatial equity. Decision-making regarding the location of these facilities involves two fundamental steps: site selection and optimal allocation, aiming to ensure the desirability of the selected locations, appropriate spatial distribution, and equitable access for urban residents. One of the main challenges in this process is the large number of potential scenarios for siting and allocation of the educational spaces, making comprehensive analysis time-consuming and complex. To address this issue, this study presents a four-stage process for defining, evaluating, and reducing the number of possible scenarios. In the first stage, the integrated suitability of&nbsp; the educational spaces is assessed. In the second stage, a novel scenario reduction model based on the Depth-First Search (DFS) algorithm is developed and implemented. The third stage involves ranking the selected scenarios, and finally, in the fourth stage, the allocation of the educational spaces is carried out using the reduced set of scenarios. The results indicate that the average distance students need to travel to access to the educational facilities has decreased by 9% for all educational levels. Additionally, the coverage of&nbsp; the educational facilities has increased from 28% to 42%, and the overall suitability index has improved from 0.60 to 0.69. These findings demonstrate the effectiveness of the proposed model in improving the siting and allocation of&nbsp; the educational spaces, making it a practical and efficient approach for urban planning.</span></span>&nbsp; مکان‌یابی و تخصیص, فضاهای آموزشی, کاهش سناریو, الگوریتم جستجوی عمق اول Location and allocation, Educational spaces, Scenario reduction, depth-first search algorithm 31 56 http://jgit.kntu.ac.ir/browse.php?a_code=A-11-783-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahed Khateri زاهد خاطری zahedkhateri@gmail.com 100319475328460010589 100319475328460010589 No K.N.Toosi University of Technology دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی Mohammad Karimi محمد کریمی mkarimi@kntu.ac.ir 100319475328460010590 100319475328460010590 Yes K.N.Toosi University of Technology دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی Parastoo Pilehforooshha پرستو پیله فروش ها pilehforoosh@kntu.ac.ir 100319475328460010591 100319475328460010591 No K.N.Toosi University of Technology دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی