|
بهینهسازی قطعهبندی اراضی کشاورزی با رویکرد چندمعیاره و استفاده از الگوریتم ژنتیک
|
محمد کریمی*   ، مهرداد بیجندی ، وحید فراهانی |
| دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی |
|
|
چکیده: (972 مشاهده) |
قطعهبندی اراضی کشاورزی بهعنوان یک ابزار کلیدی در مدیریت پایدار منابع زمین، نقشی مهم در افزایش بهرهوری و کارایی تولیدات کشاورزی ایفا میکند. با توجه به محدودیت منابع آب و خاک و افزایش تقاضا برای محصولات کشاورزی، توسعه روشهای نوین و کارآمد برای قطعهبندی اراضی ضرورت بیشتری یافتهاست. در این پژوهش، یک روش ترکیبی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک و الگوریتمهای قطعهبندی موجود برای بهینهسازی قطعهبندی اراضی کشاورزی در منطقه کوکده، شهرستان آمل، مورد بررسی قرار گرفته است. هدف این مطالعه، ارائه یک راهکار بهینه برای تقسیم اراضی کشاورزی به قطعاتی با ابعاد مناسب و هندسه مطلوب است که معیارهای چندگانهای نظیر نوع محصول، شیوه آبیاری و محدودیتهای هندسی را در نظر میگیرد. نتایج حاصل از پیادهسازی این روش نشان میدهد که قطعات ایجادشده دارای ابعادی نزدیک به استانداردها و مطابق با آییننامههای موجود هستند. در حالی که فرایند سنتی قطعهبندی اراضی که توسط کارشناسان انجام میشود، زمانبر و پرهزینه است، روش پیشنهادی در این تحقیق از نظر دقت، زمان پردازش و بهینهسازی هندسی عملکرد بهتری نسبت به روشهای موجود داشته است. مقایسه نتایج نشان میدهد که اختلاف ابعاد قطعات در روش پیشنهادی با قطعات ایجادشده توسط کارشناس، در طول قطعات 7/0 درصد و در عرض قطعات 7/5 درصد است. علاوه بر این، زمان موردنیاز برای قطعهبندی با روش پیشنهادی تقریباً ۵۰ درصد کمتر از زمان قطعهبندی با روش الگوریتم ژنتیک بوده است. این پژوهش نشان میدهد که استفاده از روش ترکیبی پیشنهادی و بهرهگیری از الگوریتمهای قطعهبندی موجود میتواند بهعنوان ابزاری کارآمد و مؤثر برای بهینهسازی قطعهبندی اراضی کشاورزی مورد استفاده قرار گیرد.
|
|
| واژههای کلیدی: قطعهبندی اراضی کشاورزی، بهینهسازی، الگوریتم ژنتیک، چند معیاره، یکپارچهسازی اراضی |
|
|
متن کامل [PDF 1488 kb]
(5 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
سیستمهای اطلاعات مکانی (عمومی)
دریافت: 1403/7/7 | پذیرش: 1404/6/3 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/1/23 | انتشار: 1405/4/9
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
