|
بهینهسازی قطعهبندی اراضی کشاورزی با رویکرد چندمعیاره و استفاده از الگوریتم ژنتیک
|
محمد کریمی*   ، مهرداد بیجندی ، وحید فراهانی |
| دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی |
|
|
چکیده: (309 مشاهده) |
| قطعهبندی اراضی کشاورزی به عنوان یک ابزار کلیدی در مدیریت پایدار منابع زمین، نقش بسزایی در افزایش بهرهوری و کارایی تولیدات کشاورزی ایفا میکند. با توجه به محدودیتهای منابع آب و خاک و افزایش تقاضا برای محصولات کشاورزی، ضرورت توسعه روشهای نوین و کارآمد برای قطعهبندی اراضی بیش از پیش احساس میشود. در این پژوهش، یک روش ترکیبی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک و الگوریتمهای قطعهبندی موجود برای بهینهسازی قطعهبندی اراضی کشاورزی در منطقه کوکده شهرستان آمل مورد بررسی قرار گرفته است. هدف این مطالعه، یافتن یک راهکار بهینه برای تقسیم اراضی کشاورزی به قطعاتی با ابعاد مناسب و هندسه مطلوب با در نظر گرفتن معیارهای چندگانهای همچون نوع محصول، نوع آبیاری و محدودیتهای هندسی بوده است. نتایج حاصل از پیادهسازی این روش نشان میدهد که قطعات ایجاد شده دارای ابعاد نزدیک به ابعاد استاندارد و مطابق با آییننامههای موجود می باشند. همچنین این روش از نظر دقت، زمان پردازش و هندسه قطعات، عملکرد بهتری نسبت به روشهای سنتی و موجود داشته است. این پژوهش نشان میدهد که استفاده از الگوریتمهای هوشمند مانند الگوریتم ژنتیک در ترکیب با الگوریتمهای قطعهبندی موجود میتواند به عنوان ابزاری کارآمد برای بهینهسازی قطعهبندی اراضی کشاورزی مورد استفاده قرار گیرد. |
|
| واژههای کلیدی: قطعهبندی اراضی کشاورزی، بهینهسازی، الگوریتم ژنتیک، چند معیاره، یکپارچهسازی اراضی |
|
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
سیستمهای اطلاعات مکانی (عمومی)
دریافت: 1403/7/7 | پذیرش: 1404/6/3 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/1/23
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
